<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>porady rolnicze - mineralizowanie</title>
	    <link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info</link>
    <description>Rolnictwo w praktyce</description>
    <language>en-us</language>
    <pubDate>Tue, 07 Sep 2010 16:05:18 +0200</pubDate>
    <lastBuildDate>Tue, 07 Sep 2010 16:05:18 +0200</lastBuildDate>
    <generator>Log1 CMS</generator>
    <managingEditor>biuro@4poziiiom.pl</managingEditor>
    <webMaster>biuro@4poziiiom.pl</webMaster>
    <ttl>60</ttl>

    <item> 
<title>Nawożenie mineralne</title>
<link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info/index.php?q=nawoeniemineralne</link>
<description>Nawożenie mineralne
Musi być ono stosowane co roku, gdyż tylko wwczas otrzyma się duże plony* wartościowej paszy. Orientacyjne dawki * nawozw mineralnych (w kg czystego składnika na 1 ha).Wielkość dawek nawozw zależy od zasobności gleb w składniki pokarmowe oraz od wilgotności gleby. Na glebach o wysokiej zasobności oraz na glebach suchszych stosuje się mniejsze dawki, natomiast na glebach o niskiej zasobności, ale dostatecznie wilgotnych/większe.
Nawożenie azotem. Na łąkach położonych na glebach mineralnych niedostatecznie wilgotnych stosuje się wiosną 80-100 kg N na 1 ha, a pozostałą ilość azotu po zbiorze I pokosu. Natomiast naglebach dostatecznie wilgotnych dawkę azotu dzieli się na trzy rwne części i wysiewa wczesną wiosną oraz po zbiorze I iii pokosu.
Na łąkach położonych na glebach murszowo-torfowych, jeżeli stosuje się 120-150 kg N,to połowę dawki rozsiewa się wczesną wiosną, a pozostałą ilość dawki dzieli się na dwie części i stosuje się po zbiorze I i II pokosu. Jeżeli zaś dawka nawozw azotowych wynosi 40 kg N, to rozsiewa się ją w całości wczesną wiosną.
Na pastwiskach położonych na glebach mineralnych stosuje się 40-60 kg N wiosną i po każdym wypasie, a na glebach murszowo-torfowych słabo rozłożonych 30-40 kg N na 1 ha. Na silnie rozłożonych zaś stosuje się po 30 kg N na 1 ha przed ruszeniem wegetacji oraz po pierwszym lub po drugim wypasie.
Nawożenie potasem. Jeżeli dawki nawozw potasowych przekraczają 80 kg K20 na 1 ha, to stosuje się je w 2-3 terminach, gdyż rośliny łąkowe pobierają ten składnik w nadmiarze, co pogarsza wartość pokarmową zielonki czy siana. Dawkę nawozu potasowego dzieli się na rwne części i rozsiewa jesienią lub wczesną wiosną oraz p.o zbiorze I i II pokosu albo po II i III wypasie.
Nawożenie fosforem. Stosuje się je w całości jesienią po ostatnim pokosie lub wypasie albo też wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji.
Rodzaje nawozw. Polecanymi nawozami azotowymi na użytki zielone są saletra amonowa i saletrzak. Stosowanie kainitu i mączki fosforytowej jest szczeglnie zalecane na gleby murszowo-tor-fowe, gdyż nawozy te zawierają mikroelementy.
</description>
</item> 
<item> 
<title>Wapnowanie i organicznie</title>
<link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info/index.php?q=wapnowanieiorganicznie</link>
<description>Wapnowanie
Na ogł łąki i pastwiska okresowo zalewane nie wymagają wapnowania, ponieważ gleby ich zawierają dość duże ilości wapnia naniesionego przez wody spływające lub przepływowe. Jeżeli jednak gleby użytkw zielonych mają pH poniżej 5,0, tonależy je zwapnować, stosując niewielkie dawki nawozw wapniowych - około 1 t CaO na 1 ha - w formie węglanowej (CaC03). Zabieg ten najlepiej przeprowadzić jesienią. Po rozsianiu nawozu wapniowego łąkę czy pastwisko należy zwł-kować w celu otrząśnięcia nawozu z liści roślin.
Nawożenie organiczne
Nawożenie organiczne użytkw zielonych daje bardzo dobre wyniki, dlatego w miarę możliwości powinno się je stosować co 2-4 lata. Nawozy organiczne dostarczają nie tylko azotu, fosforu i potasu, ale także mikroelementw, niezbędnych roślinom do prawidłowego wzrostu. Obornik w dawce 10-151, a dobrze przefermento-wany kompost w dawce 25-30 t na 1 ha stosuje się jesienią po zbiorze ostatniego pokosu lub po ostatnim wypasie. Wiosną nie rozłożone resztki nawozw należy zgrabić.
□ Obecnie rolnictwo dysponuje dużymi ilościami gnojowicy w związku z budową obr bezściołowych. Gnojowica jest to mieszanina odchodw stałych i płynnych. Uważa się ją za dobry nawz na użytki zielone, zwłaszcza na łąki. Roczne dawki gnojowicy gęstej wynoszą 20-40 tys. I na 1 ha. Można ją stosować wczesną wiosną oraz po pokosach lub po spasieniu kwater, z ktrych następny odrost przeznaczony jest na siano. Przed zastosowaniem gnojowicę rozcieńcza się wodą. Ze względu na stosunkowo małą zawartość fosforu powinno się dodawać do niej nawozy fosforowe w ilości 8-10 kg superfosfatu na 1000 I gnojowicy.
□ Użytki zielone mogą być rwnież nawożone gnojwką. Zawiera ona dużo azotu i potasu, uboga jest jednak w fosfor, toteż przy nawożeniu gnojwką konieczne jest zwiększenie dawek nawozw fosforowych. Gnojwkę w ilości 10-20 tys. I na 1 ha najlepiej jest stosować wiosną, a latem połączyć z deszczowaniem lub, jeżeli nie ma deszczowni, to należy ją rozcieńczyć wodą i stosować za pomocą beczkowozw. W roku, w ktrym zastosowano nawozy organiczne, dawki nawozw azotowych i potasowych zmniejsza się o jedną trzecią lub nawet o połowę,
</description>
</item> 
<item> 
<title>pielęgnowanie łąk i pastwisk</title>
<link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info/index.php?q=pielgnowaniekipastwisk</link>
<description>Pielęgnowanie - łąk i pastwisk.
Do zabiegw pielęgnacyjnych wykonywanych na użytkach zielonych zalicza się: wyrwnywanie powierzchni, wałowanie, zwalczanie chwastw, wykaszanie nie-dojadw i rozrzucanie odchodw zwierząt na pastwiskach, oraz konserwację urządzeń melioracyjnych.
Wyrwnywanie powierzchni. Na łąkach i pastwiskach bardzo często pojawiają się kretowiska, z biegiem czasu porastane przez chwasty i trawy mało-wartościowe, a niekiedy kopczyki mrowisk. Powierzchnia, na ktrej pozostawia się nierozgarnięte kretowiska czy kopczyki staje się nierwna, co utrudnia koszenie, a nawet może prowadzić do uszkodzenia przyrządw tnących kosiarek. Zarwno kretowiska, jak i kopczyki, muszą być więc rozgarniane za pomocą włkowania. Pierwszy raz wykonuje się je wiosną i jeżeli zajdzie potrzeba, to zabieg ten powtarza się po pokosach czy po wypasach. Do rozrzucania kretowisk czy kopczykw używa się włk obręczowych lub gałęzistych, można także rozrzucać je łopatą.
Wałowanie. Jest to ważny zabieg pielęgnacyjny wykonywany na glebach pulchnych, do ktrych zalicza się gleby torfowe i niektre gleby mineralne. Gleby pulchne mają tę właściwość, że w czasie zimy pęcznieją, a wiosną osiadają. Tworzy się wwczas przerwa między darnią i glebą, rośliny są wysadzone ponad powierzchnię gleby, tracą z nią kontakt i nie mogą pobierać wody i składnikw pokarmowych. Wałowanie przyciska darń, co pozwala na ukorzenienie się wysadzonych roślin.
Wałowanie przeprowadza się wiosną za pomocą ciężkiego wału gładkiego. Niekiedy, na bardzo pulchnych glebach, wałowanie trzeba wykonać także po pokosach. Nie można wałować gleb mokrych. Nie można także wałować zbyt pźno, gdy trawa tworzy już źdźbła.
Zwalczanie chwastw. Do zwalczania chwastw przystępuje się wiosną. Jeżeli na łące czy pastwisku występuje niewiele roślin śmiałka darniowego, barszczu zwyczajnego, turzyc, krzeww i in. to należy je wyciąć i usunąć. Przy większym zachwaszczeniu można stosować środki chemiczne, a wybr preparatu zależy od występujących chwastw. Na użytkach zielonych do zwalczania chwastw można stosować Pielik i Aminopielik, ale opryskanych roślin nie wolno przeznaczać na paszę przed upływem 21 dni. Jeżeli zachwaszczenie śmiałkiem darniowym czy innymi uciążliwymi chwastami jest duże, to łąkę czy pastwisko należy zaorać i obsiać na nowo.
Najbardziej skutecznym sposobem zwalczania chwastw na łąkach i pastwiskach jest właściwe nawożenie, terminowe koszenie czy wypas.
Wykaszanie niedojadw i rozrzucanie odchodw zwierzęcych. Na pastwiskach ważnyrr zabiegiem jest wykaszanie niedojadw i usuwanie stałych odchodw zwierzęcych, gdyż rośliny wyrastające wokł odchodw są omijane przez zwierzęta i stanowią źrdło zachwaszczenia pastwiska.

</description>
</item> 
<item> 
<title>Konserwacja melioracji</title>
<link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info/index.php?q=konserwacjamelioracji</link>
<description>Konserwacja urządzeń melioracyjnych. Urządzenia melioracyjne wymaganie kontroli i odpowiedniej konserwacji spełniały swoje zadanie. Głw--. :e sm urządzeń melioracyjnych jest . wody gruntowej na odpowiednim poziomie i zmiana tego poziomu w miarę potrzeb. Konserwacją urządzeń me oracyjnych oraz prowadzeniem nawodnień zajmują się spłki wodne. Do - :-n należy kontrola czy urządzenia funkcjonują sprawnie i czy zastawki są na czas zamknięte. Drobniejsze prace, np. oczyszczanie wiosną przepustw czy oczyszczanie roww na swoim terenie użytkownik wykonuje sam. Rowy należy oczyszczać wiosną i jesienią. Rwnież dwukrotnie w ciągu roku powinny być wykaszane rośliny z dna i skarp roww w terminie zbioru I i II pokosu.
Wydajność trwałych użytkw zielonych słabo plonujących można zwiększyć stosując zagospodarowanie za pomocą nawożenia, podsiewu, pełnej uprawy, lub uregulowania stosunkw wodnych. Niektre obszary przed zagospodarowaniem wymagają uregulowania stosunkw wodnych
Metoda nawożenia. Za pomocą tej metody użytki zielone o uregulowanych stosunkach wodnych można doprowadzić do dużej wydajności, jeżeli mają rwną i dostatecznie zwartą darń, a w runi występują wartościowe gatunki traw. Poprawianie wydajności łąk i pastwisk należy rozpocząć jesienią. Wycina się krzaki oraz nisko przykasza sity, kępy śmiałka darniowego i innych chwastw. Dobrze jest rwnież zastosować około 201 obornika na 1 ha. Wiosną należy zgrabić i usunąć resztki obornika oraz rozsiać nawozy mineralne w dawkach i terminach podanych na str. 331-332. Oprcz nawożerwa, niezbędne są także zabiegi pielęgnacyjne i racjonalne użytkowanie, aby metoda ta dała spodziewane wyniki.
</description>
</item> 
<item> 
<title>Metoda podsiewu</title>
<link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info/index.php?q=metodapodsiewu</link>
<description>Metoda podsiewu. Metoda ta polega na wprowadzaniu do istniejącej runi wartościowych gatunkw traw i roślin motylkowych. Podsiew wykonuje się przeważnie na łąkach położonych na glebach mineralnych w przypadkach, gdy ruń jest przerzedzona lub częściowo zniszczona. Stosuje się go także na łąkach, na ktrych występują trawy niskie i mało jest uciążliwych chwastw, np. śmiałka darniowego.
Na użytkach zielonych o mniejszej wilgotności podsiew wykonuje się wczesną wiosną, natomiast na dostatecznie wilgotnych - po zbiorze I lub II pokosu, nie pźniej jednak niż do końca sierpnia.
□  Przed przystąpieniem do podsiewu łąkę czy pastwisko wykasza się możliwie nisko i po wywiezieniu skoszonych roślin bronuje się bronami ciężkimi na czarno". Następnie wyrwane kawałki darni i kępy roślin usuwa się. Przed wysiewem nasion dobrze jest zastosować 20 t kompostu oraz nawozy fosforowe w ilości 20-50 kg P205 i potasowe w ilości 60-100 kg K20 na 1 ha. Wielkość dawek nawozw mineralnych należy dostosować do zasobności i wilgotności gleby.
□  Do podsiewu stosuje się mieszanki składające się z nasion traw i roślin motylkowych dobranych do panujących stosunkw wodnych.
Przykłady mieszanki do podsiewu łąk (w kg na 1 ha): tymotka łąkowa (1-3), kostrzewa łąkowa (2-7), kupkwka pospolita (1-4), koniczyna łąkowa (2-3), koniczyna białorżowa (1-3).
Przykład mieszanki do podsiewu pastwisk (w kg na 1 ha): kostrzewa łąkowa (6-8), tymotka łąkowa (2-3), kupkwka pospolita (2-3), życica trwała (2-3), koniczyna łąkowa (1-2), koniczyna biała (2-3).
Po wysiewie nasion mieszanki wskazane jest łąkę czy pastwisko zwałować wałem gładkim. Po upływie 4-5 tygodni od ukazania się wschodw należy rozsiać nawozy azotowe w ilości 20-50 kg N na 1 ha.
D Podsianą łąkę czy pastwisko należy często przykaszać, aby nie dopuścić do rozwoju chwastw. Na pastwisku, na ktrym wykonano podsiew, nie wolno w roku podsiewu prowadzić wypasu, ponieważ młode rośliny są słabo ukorzenione i mogą być łatwo wyrwane z ziemi. Wypasanie podsianego pastwiska rozpoczyna się w następnym roku, a w roku podsiewu ruń wykasza się.
</description>
</item> 
<item> 
<title>Metoda pełnej uprawy</title>
<link>http://www.polne-zycie.swrgmsite.info/index.php?q=metodapenejuprawy</link>
<description>Metoda pełnej uprawy.Metoda ta polega na całkowitym zniszczeniu (za pomocą orki) dotychczasowej roślinności i na ponownym obsianiu użytku mieszanką traw i roślin motylkowych. Stosowana jest na łąkach i pastwiskach po ich zmeliorowaniu, a także gdy w runi brakuje wartościowych gatunkw traw, gdy użytek zielony jest silnie zachwaszczony, np. śmiałkiem darniowym czy innymi uciążliwymi chwastami, np. kłączowymi, jak rdestwężownik, kuklik zwisły lub gdy jego powierzchnia jest niewyrwnana. Jest to metoda kosztowna, ale opłacalna. □ Przy pełnej uprawie pierwszą czynnością jest przyoranie starej darni. Na glebach torfowych słabo rozłożonych orkę wykonuje się jesienią, a na glebach mineralnych czy torfowych dobrze rozłożonych - wiosną lub latem po zbiorze I pokosu. Użytki zielone orze się pługami łąkowymi, ktrych odkładnica całkowicie odwraca darń. - □ Zaorane jesienią pastwisko czy łąkę pozostawia się na zimę w ostrej skibie. Wiosną skiby tnie się bronami talerzowymi dwukrotnie; pierwszy raz rwnolegle do skib, drugi - ukośnie. Talerzowanie przeprowadza się rwnież na łąkach i pastwiskach zaoranych latem. Na glebach pulchnych po talerzwce stosuje się wałowanie. Na tak przygotowaną rolę rozsiewa się nawozy mineralne (w kg czystego składnika na 1 ha): 30-40 kg N, 30-80 kg P205 i 60-120 kg K20. Na glebach torfowych dawki azotu powinny być mniejsze i wynosić 20-30 kg N na 1 ha. Rozsiane nawozy trzeba zabronować, następnie glebę zwałować i wysiać nasiona. Po wysiewie nasion stosuje się lekkie brony posiewne i lekki wał albo tylko wałowanie.</description>
</item> 
  </channel>
</rss>
